پارمیس

 

 "سلام"

 

دوستان عزیز خوشحال میشم بفرمایید که کدامیک از رباعی های زیر بیشتر نظرتون رو جلب کرد...ممنون

 

 

 

 گر هدیه ی قابلی ندارم در دست

 

یک شاخه ی گل برای تقدیم که هست

 

اما پدر عشق بسوزد که تو باز

 

گفتی به افاده خواب دیدی خیر است...!

 

 

 

 

 

ما مثل دو بال یک کبوتر بودیم

 

چون شاخه ی سبز یک صنوبر بودیم

 

هر چند جدا شدیم از یکدیگر

 

ایکاش که خواهر و برادر بودیم 

 

 

 

 

از چشم رقیب من شرر میبارد

 

در باغ سحر زخم تبر می کارد

 

او عاطفه ی مرا هوس نام گذاشت

 

کافر همه را به کیش خود پندارد

 

 

 

 

ای دوست نصیب ما غم و درد مکن

 

ما را ز حریم خویشتن طرد مکن

 

باران عطش ببار بر ما اما

 

محتاج به دستهای نامرد مکن

 

***

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط رضا حساس در شنبه هفتم شهریور 1388 ساعت 10:12 موضوع | لینک ثابت